βυθοσκοπισε

Τετάρτη 25 Δεκεμβρίου 2013

το σκευος που με φιλοξενει


συχνα πια, παγιδευομαστε. Μπερδευομαστε τοσο γρηγορα που δημιουργουμε τη πεποιθηση της τελειοτητας, και αν οχι της τελειοτητας, σιγουρα της ουσιας. και οσο βρισκουμε την ουσια, τοσο πιο πολυ τη χανουμε. δεν θεωρω οτι η μιζερια ειναι διαχυτη. ειναι ομως σιγουρα πραγματικη. και τα υπολοιπα σκευη που φιλοξενουν κατι εδω, δεν μπορουν να το δουν. νοιωθουν μονοι τους ολοι. ολοι ειμαστε μονοι. Ολοι. και δεν ειναι τρομαχτικο, ειναι μια ρεαλιστικη πραγματικοτητα. Πολυ ρεαλιστικη. "τωρα καποιος τρωει σε ενα οικογενειακο δειπνο, και καποιος κρυωνει σε ενα παγκακι" ποια ειναι η διαφορα; καμμια! η ομοιοτητα; δεν ειναι μια. αλλα δε φαινεται απο πολλους.αναρωτιεμαι συχνα πως ειναι εφικτο, να πηγαζει κακια απο μεσα καποιου. ενω ειναι ολοι περαστικοι.ολοι ειμαστε περαστικοι... αυτο ειναι τρομαχτικο.