επικρατει ηρεμια. σχετικη. τα τελευταια λεπτα ειναι παντα πιο εντονα. πλησιαζει σα καταιγιδα και μετα σε σκεπαζει και ολα μοιαζουν το ιδιο επιπονα.παγωμενα. φευγει ο ηχος και η εικονα αποκτα αλλη υποσταση. κενο. το ριγος αρχιζει να γινεται παγωμα στο σωμα. σε ολο το σωμα. φοβος και πανικος, σα τα "παιδια" του αδη. ολα μοιαζουν τοσο επιπονα; και η ελπιδα; ειναι σα μικρο φως μεσα σου που διψαει να απλωθει σε ολη την εκταση. εξω απο το χαος.