νοιωθω τα ματια μου να κλεινουν και δεν καταλαβαινω αν ειναι απο την σωματικη εξαντληση. δεν καταλαβαινω απο που ερχεται. νοιωθω σα να ζει μια ανουσια προσπαθεια. προσπαθεια. αιντε με το χερι σου να δειξεις εκει εξω τα ιδανικα σου. ποιος τα βλεπει; ποιος; ποιος δε βλεπει μονο τα ιδανικα του; εγω φανταζομαι τα δικα σου ιδανικα, τα κανω εικονες μεσα μου, και ειναι ομορφο, γιατι ετσι δε νοιωθεις την μοναχικοτητα. αλλα ποιος σε καταλαβαινει αμα μιλησεις για τα δικα σου ιδανικα. αμα μιλησεις για τα ιδανικα σου λιγοι τα ακουνε και τα εικονοποιουν. και ειν΄ωραιοι αυτοι που εχουν τετοια κεφαλια! ο φοβος του να αγαπησεις τον ανθρωπο πηγαζει απο την αδυναμια του ανθρωπου να αγαπησει να αγαπαει, να αγαπησει την αγαπη