Σαν αστρα στη γη ανασαινουν
Κοκκινα ασπρα και ροζ
Μ'αρωματα τ'ανθη ανασταινουν
Οπου ειχε υπαρξει καπνος.
Ο Ηλιος μακραινει αλλο πρισμα
Και λαμπει καυτος στο κενο
Στο μαυρο φωτιες, πεθαινει τη νυχτα
Μα βραζει απο κατω ζεστος.
Ο αερας χορευει τη γυρη
Φερνει ενεργεια απο μακρια
Κλεινω τα ματια και βλεπω στη πιστα
Παλλομαι μες'τη πυρα.
Νερο που δροσιζει ψυχες και πλανητες
Φερνει ενα κυκλο ζωης
Να λιωσουν οι παγοι, να πεσουν κομητες
...Η ανοιξη να ΄ρθει νωρις.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Εγω!εσυ;