βγαινοντας, εμπαινε στο ρυθμο του
μαζι με τον ρυθμο.
εβλεπε ολες τις παγιδες,
καταιγιδες.
Απο πορτα σε πορτα
ανεβαινε τις σκαλες για να γινει εραστης.
ενω ηδη ηταν.
Νομιζε οτι τ'αστρα σχηματιζουν
νερο αερα και γη.
τη φωτια την ειχε μεσα του.
Σε καθε κλειδαροτρυπα τραγουδουσε αρμονικα
τον ιδιο σκοπο
"Μπορω να γινω ο αντρας που βλεπω στα ματια σου
γνωριζομαστε και οι δυο καλα απο παλια,
θα κρατησει για παντα,
ελπιζω να ειμαι ο πρωτος που θα πεθανει"
Δεν ηταν εδω ουτε για τη γιορτη ουτε για τον πονο.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Εγω!εσυ;