σα βγαινεις στο τραπεζι και γω χανομαι, να βλεπω μεσ'το σκακι σου βασιλισσες
και αγομαι πιο δυνατος στη κινηση, μα σκεφτομαι οτι δε με αδικησες.
συγκινηση στη πυρκαγια σου πιανομαι, τα μαγια σου με τιποτα δε λυνονται
κι αν γινεται να ζαλιζες με σιδερο, ασυρματινο, δε φλεγεται ως χαρτινο,
στο γυαλινο σου κοσμο δε ζωγραφιζες, τις σκεψεις μου οργανωνες παρατολμα.
σα ποιηση εβγαλα ποδια για φτερα, κι ουτε μετανιωνες που με στελνες σε υποκοσμο,
μα νομιζα πως ετσι με μεγαλωνες! και ψηλωνα οταν ψηλωνα, πως ψηλωνα! με μαλωνες!
και εβλεπα οτι εβλεπα δεν αντεχες, μα σ'αντεχα εγω οταν δε καθηλωνα.
τις σκεψεις τις παλιες πια δεν οργανωνες, εριχνες σκαλες που χαν μονο στα κατηφορα.
Ανυμπορα σχεδον..ουτε που μ'ακουγες.εκοβα βολτες πλεον μονο στα περιγυρα...
και αγομαι πιο δυνατος στη κινηση, μα σκεφτομαι οτι δε με αδικησες.
συγκινηση στη πυρκαγια σου πιανομαι, τα μαγια σου με τιποτα δε λυνονται
κι αν γινεται να ζαλιζες με σιδερο, ασυρματινο, δε φλεγεται ως χαρτινο,
στο γυαλινο σου κοσμο δε ζωγραφιζες, τις σκεψεις μου οργανωνες παρατολμα.
σα ποιηση εβγαλα ποδια για φτερα, κι ουτε μετανιωνες που με στελνες σε υποκοσμο,
μα νομιζα πως ετσι με μεγαλωνες! και ψηλωνα οταν ψηλωνα, πως ψηλωνα! με μαλωνες!
και εβλεπα οτι εβλεπα δεν αντεχες, μα σ'αντεχα εγω οταν δε καθηλωνα.
τις σκεψεις τις παλιες πια δεν οργανωνες, εριχνες σκαλες που χαν μονο στα κατηφορα.
Ανυμπορα σχεδον..ουτε που μ'ακουγες.εκοβα βολτες πλεον μονο στα περιγυρα...
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Εγω!εσυ;