"Δεν είναι πως δεν υπάρχει ο έρωτας.Ο έρωτας είναι απλομένος παντού. Το ζήτημα είναι πόσο έτοιμοι είμαστε ώστε να τον σηκώσουμε στη πλάτη μας. Μέσα μας, όλη την ώρα γίνεται. Ποτέ δεν είναι. Στιγμή προς στιγμή. Και ήταν ο έρωτας ο μόνος υπνοβάτης. Σε ένα κέντρο άπειρο. Ατσάλινες καρδιές κοφτές.Πάντα έβρισκα τον τρόπο να πιστέυω κάτι ιδιαίτερο για ότι απάνθρωπο με αγκάλιαζε..
αλλά ήμουν ελέυθερος στο ύψωμα. Σχεδόν που μπορόυσα να δω τη μουσική. Ο ήχος. Δε μπορόυσα πια να περπατήσω. για αυτό σήκωνα τα πόδια και περπατούσα στον αέρα. Σκότωνα κάθε εικόνα. Κάθε όμορφη παρουσία που με φιλούσε με φίδια. Μα ήμουν ελέυθερος στο ύψωμα. Ήμουν ήλιος στον αέρα."
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Εγω!εσυ;