Στης μερας το φως
στης νυχτας τον ηλιο
ολα τα ματια δειχνουν το φιλο,
της πετρας το ροζ
της σπιθας ο νειλος
ολα αν γινουν καπνος,
θα ειναι ολα οπως πρωτα,
ολα θα ειναι αλλιως.
Στις μερες τις ασπρες
χρυσες αυταπατες
θα ντυνουν και παλι οι μεγαλες ανασες,
και απο ολα τα τοξα
θα ριχνουν τη δοξα
να αστραψει η γη κι ο ουρανος
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Εγω!εσυ;