Δυνατα!
η δυνατη βροχη ξαφνικα,
καθε σταγονα διψα, πυρκαγια,
τις αχτιδες του ηλιου μεθα,
τα σμαραγδια σου κλαινε λαμπρα!
Σιωπηλα μεσα στο χωμα κοιτω,
οτι πυρωσε ηταν γραφτο,
απ τη θερμη μας να λυτρωθω,
τα φεγγαρια σου μοιαζουν θολα,
ποιος μαχαιρια θα φτιαξει να αφησει να ψαξει ζωες που περασαν αιθερες και χιλιες πνοες να ανταλλαξει,
φιλι.
Ολα γιναν και πηραν μορφη,
απο το τελος του κοσμου, γιορτη.
Και τα χρωματα ανάβουν τη γη,
που δε μπορεσε ανθη και βελοι να φτιαξει να δωσει πνοη στη ζωη.
η δυνατη βροχη ξαφνικα,
καθε σταγονα διψα, πυρκαγια,
τις αχτιδες του ηλιου μεθα,
τα σμαραγδια σου κλαινε λαμπρα!
Σιωπηλα μεσα στο χωμα κοιτω,
οτι πυρωσε ηταν γραφτο,
απ τη θερμη μας να λυτρωθω,
τα φεγγαρια σου μοιαζουν θολα,
ποιος μαχαιρια θα φτιαξει να αφησει να ψαξει ζωες που περασαν αιθερες και χιλιες πνοες να ανταλλαξει,
φιλι.
Ολα γιναν και πηραν μορφη,
απο το τελος του κοσμου, γιορτη.
Και τα χρωματα ανάβουν τη γη,
που δε μπορεσε ανθη και βελοι να φτιαξει να δωσει πνοη στη ζωη.

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Εγω!εσυ;