βυθοσκοπισε

Δευτέρα 31 Αυγούστου 2015

Εκεινος που κρατησε τα κλειδια

Δυο λεπτα παγωμενα
Τα φεγγαρι μας φωτιζει το δρομο
Μικρα παιδια σκοτωμενα
Το χαμογελο να πνιγει το πονο
Τετραγωνα λευκα
Με της νυχτας τα πουλια αλυσοδεμενα
Και οι Θεοι θα ριξουν με τα τοξα
Αστραπη
Γιναν οι πιο ρομαντικοι αστερινα λιμερια
Και ολοι οι νομοι της ζωης
Ριχναν απ τις σφεντονες μια γιορτη
Αλλαζουν τα γραμμενα

Ενα λεπτο
Μικρο και ξεγραμμενο
Σιωπη
Ατελειωτη σιγη η γη ποτε δεν κατακτηθηκε
Μα εκει στη γεννηση θεων
Σπασμενα δακρυα του χαρτη
Οταν τα ματια μας αιωνια θα ανοιξουν
Ο φτερωτος θεος ο μονος να γινει υπνοβατης
Ολους τους κρυσταλλους θα καψω
Ελευθερος στα κυματα
Το ποθο μου να κλαψω.








Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Εγω!εσυ;