βυθοσκοπισε

Δευτέρα 17 Νοεμβρίου 2014

ευτυχως που οι λεξεις δε μιλανε

ευτυχως που ειναι αδειες. δεν μπορει να βρει ηρεμια η ψυχη.
ευτυχως που δεν ηξερα. γιατι δεν ηθελα να μαθω.
ευτυχως που δεν ενοιωσα ποτε μεχρι τωρα τιποτα αληθινο.
γιατι αν ενοιωθα οι λεξεις δε θα μιλουσαν.
ευτυχως που δε χρειαστηκε να πω ποτε σ'αγαπω.
ευτυχως.
ευτυχως γιατι οταν ενοιωσα την αγαπη, επρεπε να το πω σε αλλη γλωσσα.
ευτυχως που κανεις δε διαβαζει τις κρυμμενες λεξεις στο κεφαλι.
ευτυχως, γιατι ειναι μονοδρομος.
ευτυχως που η τυχη θελει να τυχει για να σαι τυχερος.
και αν εισαι τυχερος μπορει και να μη δυστυχησεις.
δυστυχως, ειναι γεματες.
δυστυχως που τα ξερω ολα, γιατι παντα ηθελα να μαθαινω.
δυστυχως που αργησα να νοιωσω,
γιατι αν ενοιωθα θα μου ηταν πιο ευκολο.
δυστυχως που χρειαστηκε να σου πω σ'αγαπω.
δυστυχως.
δυστυχως γιατι δεν μπορω να στο λεω ολη την ωρα.
δυστυχως ολοι βλεπουν τι εχουν οι αλλοι μεσα στο δικο σου κεφαλι.
δυστυχως, γιατι ειναι αμφιδρομο.
δυστυχως η τυχη θελει να τυχει για να σαι τυχερος.
και αν εισαι τυχερος μπορει να μη δυστυχησεις.


                                                                 

Σάββατο 8 Νοεμβρίου 2014

Μια γρηγορη μικρη ιστορια ενος ηρωα χωρις μπερτα

Φτιαγμενος απο εκατο σκοτεινους πυργους, κενος συναισθηματικα.
Ενα λαθος προιον απο αρνητικα αποτελεσμα του προγραμματος
χωρις χρωματα στο κορμι του.
μονο μαυρο!
εψαχνε να βρει τον εχθρο του και ετσι σκοτωνε καθε τι στο περασμα του με ενα μονο χτυπημα.
Σε εναν κοσμο που μπερδευεται με ολους τους κοσμους σε μια δινη απο πολυχρωμες γραμμες.
Νικησε καθε πρωταθλητη.
Μα το κενο μεγαλωνε και η αισθηση οτι η ψυχη του μεγαλωνε τον σκοτωνε,
δεν ειχε δικαιωμα να εχει ψυχη,
αλλα το ποθουσε με ολη του την αγαπη.
Περπατωντας στα απεραντα λιβαδια, 
σε πεδια μαχης με ακατανικητα θηρια,
αισθηματα πολεμου.
Ξαφνικα ειδε φως στη μαυρη γη.
Καπου στα αγκαθια της ζωης
μεγαλωνε ενα μικρο αστραφτερο λουλουδι,
καταδικασμενο να αφησει την τελευταια πνοη του γυρισμενο στο χωμα,
απο τα πατηματα των πολεμιστων.
Ο ηρωας εριξε κατω τα οπλα του, 
και πεταξε με ολη του την ορμη για να αγκαλιασει το λουλουδι.
Ο χρονος σκεπασε τη μαγικη στιγμη και ο χρυσος πλεον ηρωας
εσταξε δακρυα απο τα ματια.
Ερωτευτηκε το λουλουδι.
Ελευθερος και αδιαφορος πια για την ροη της ζωης του, δεχτηκε ολα τα χτυπηματα των πρωταθλητων.
Αλλα δεν τον ενοιαζε.
Ηταν ελευθερος στο υψωμα.
Ο χειροτερος πρωταθλητης σηκωσε το σπαθι του και στιγμιαια η καρδια του ηρωα εγινε κομματια.
και πηρε μαζι του ολους τους πρωταθλητες.
Ο ηρωας σταματισε να αναπνεει.
ολα πια ηταν νεκρα. 
Μα το λουλουδι, κουβαλουσε πια το ονομα του ηρωα στα φυλλα του.
Το λιβαδι βλαστησε και το αστραφτερο λουλουδι εγινε βασιλειας.
Η μπερτα του ηρωα σκεπασε ολη τη γη και ετσι τα χρωματα δεν ανακατευτηκαν ποτε πια.
Ο ηρωας ερωτευτηκε το λουλουδι
και το λουλουδι εγινε ηρωας.



Τρίτη 4 Νοεμβρίου 2014

να αρχιζεις να μαθαινεις

η ζωη κρυβει μεσα στα συστατικα της το πιο οξυμορο υλικο. την πιο ανεπιδεκτη σκαλα. ειναι μια σκαλα που εχει συνεχεια κατηφορικη πορεια. αλλα ειναι φτιαγμενη με τετοιο τροπο, που επιτρεπεται να κοιτας μονο προς τα ψηλα. σηκωμενο κεφαλι. οσο περισσοτερο προσεγγιζεις το εδαφος, δεν μπορεις να χωριστεις απο το συναισθημα, το ποθο του να πεταξεις ψηλα!

Σάββατο 1 Νοεμβρίου 2014

οταν το πανω ειναι κατω!

τιποτα δεν ειναι γραμμενο και ολα δεν γινονται! ποτε δεν μετραει μονο η προσπαθεια. γιατι οποιο και να ειναι το αποτελεσμα, ειναι αυτο που φερνει και τη ζωη! Οταν το πανω γινεται κατω, μαθαινεις να ζητας το πανω! αν μαθεις να αγαπας το κατω, καθε πανω που θα ερχεται θα σε χορευει στον αερα, σαν χορο του νερου! και τοτε, καθε κατω που θα γινεται πανω, θα ειναι μια διαφορετικη ποιηση. μια ποιηση που θα ξεπηδαει σα συντριβανι απο τον ατερμον κυκλο. η χαρα! η χαρα του να γινεται ολη την ωρα ενα πανω κατω!

Παρασκευή 24 Οκτωβρίου 2014

στρατιωτης

Σα δρομος ξυλινος ο κοσμος μας χωριζει.
ο Ηλιος ελαμπε κοφτα, 
φωτια στην απεριγραπτη τη φυση.
Απ'της πνοης μας το παλμο, 
χορευει το φεγγαρι,να φωτισει,
σαν καποιου ηρωα της δυσης, θλιβερο,
με λεξεις ερωτα ηχηρες,
στα χειλη του πριν ξεψυχησει.