βυθοσκοπισε
Πέμπτη 18 Δεκεμβρίου 2014
Παρασκευή 12 Δεκεμβρίου 2014
Πράγματα που κρατάμε για τον εαυτό μας
Το θέμα δεν είναι πως έχουμε πράγματα να κρατάμε για τον εαυτό μας. Το ζήτημα είναι αν υπάρχει λόγος να τα χαρίζουμε στους άλλους. Μόλις η επιθυμία, γίνει λέξη, στα αυτιά του άλλου δεν μοιάζει για αλήθεια! μοίαζει για ένα μικρό ψέμμα. Η ζωή είναι το πιο μοναχικό μονοπάτι. και σίγουρο είναι πως θέλει τύχη να ταιρίαζει η επιθυμία σου με κάποιου άλλου. ανεξάρτητα από την αγάπη. Πράγματα που πρεπει να κρατάμε για τον εαυτό μας, είναι πράγματα που κάνουν τον εαυτό μας. Μόνο οταν μπορούμε να δούμε τον εαυτό μας χωρίς καθρεπτη, πρέπει να χαρίζουμε τα πράγματα που έχουμε για τον εαυτό μας!
Τετάρτη 10 Δεκεμβρίου 2014
Στο μέρος με τα παιχνίδια νο2
Είναι όμορφο να νιώθεις άδειος! αλλα όχι με την αρνητική έννοια. Ζω και αναπνεω ελευθερος. είναι τύχη. Αυτή ακριβώς τη στιγμή. Μόνο οι άνθρωποι μπορούν να σου δώσουν την απόλυτη αγάπη. εικοσι τρεία. Η ελευθερία διατυπώνεται πάνω στο φάσμα που χτίζεται από δύο ανθρώπους. Ο αριθμός δύο. Ο αγαπημένος μου. Το μέλλον δεν είναι για να το βλέπεις. Δεν είναι για να φαίνεται. Το μέλλον δεν είναι για να φαίνεται. Δεν υπάρχει η καφε / πράσινη ζακέτα, ούτε το πράσινο φωτιστικό. Ούτε καν το τραπέζι. Δεν υπάρχω. Νοιωθουμε την ύπαρξη. την βλέπουμε και την αγγίζουμε. την μυρίζουμε και κάποιες φορές την ακόυμε. Την γευόμαστε. Η μνήμη θα φταίει υποθέτω. Η μνήμη έχει την δύναμη να γεμίζει μια χαμένη στο χρόνο στιγμή με αισθήματα. Ανάκληση. Η μνήμη θυμάται τον πόνο και τα δάκρυα. Η μνήμη κάνει το σώμα σου να ηλεκτρίζεται από τις πιο όμορφες στιγμές. Και έτσι όλοι γίνονται ποιητές. Η μνήμη θυμάται τα ατέλειωτα βράδια και τα άδεια πρωινά. Η μνήμη θυμάται την καρδιά να λειτουργεί για τον έρωτα. Όλα εξαρτόνται απο την Επιλογή. Σαν τα λουλουδια από το νερό, ή σαν το βρέφος απο το γάλα. Σαν τους στίχους που βομβαρδίζουν τη μουσική. Επιλέγω. Και επιλέγω να θυμαμαι. Θυμαμαι ότι ο πόνος αφήνει το αίμα να τρέχει στα μάτια. Θυμάμαι ότι τα δάκρυα, έχουν ποτίσει τα πιο άγρια λιβάδια. Θυμάμαι πως ο άνθρωπος αναζητά την ολοκλήρωση και την σταθερότητα στη γαλήνη. Για αυτόν τον λόγο, επιλέγω. Και επιλέγω να θυμάμαι τον έρωτα. Θυμάμαι ότι ο έρωτας έχει τη δύναμη να σε χορέυει ακόμα και στις πιο επικίνδυνες πυρκαγιές. Και θυμάμαι πως σε μαγεύει με τον χορό του. Για αυτό επιλέγω να μη θυμάμαι πως θέλω να είναι το μέλλον. Γιατί αν θυμάμαι πως θέλω να είναι το μέλλον, θα ξεχναώ να θυμάμαι τον έρωτα. Αν θυμάμαι πως ο έρωτας υπάρχει. τότε θα χτίζω διαφορετικά το μέλλον. Άρα θα θυμάμαι την σκέψη. Και θα θυμάμαι να μη σκέφτομαι. Θα θυμάμαι εσένα. Ή εναν υπέροχο φίλο. Θυμάμαι την φιλία. Θυμάμαι τον έρωτα.
Δευτέρα 8 Δεκεμβρίου 2014
Ο ύπνος της ακτής
Δυνατα!
η δυνατη βροχη ξαφνικα,
καθε σταγονα διψα, πυρκαγια,
τις αχτιδες του ηλιου μεθα,
τα σμαραγδια σου κλαινε λαμπρα!
Σιωπηλα μεσα στο χωμα κοιτω,
οτι πυρωσε ηταν γραφτο,
απ τη θερμη μας να λυτρωθω,
τα φεγγαρια σου μοιαζουν θολα,
ποιος μαχαιρια θα φτιαξει να αφησει να ψαξει ζωες που περασαν αιθερες και χιλιες πνοες να ανταλλαξει,
φιλι.
Ολα γιναν και πηραν μορφη,
απο το τελος του κοσμου, γιορτη.
Και τα χρωματα ανάβουν τη γη,
που δε μπορεσε ανθη και βελοι να φτιαξει να δωσει πνοη στη ζωη.
η δυνατη βροχη ξαφνικα,
καθε σταγονα διψα, πυρκαγια,
τις αχτιδες του ηλιου μεθα,
τα σμαραγδια σου κλαινε λαμπρα!
Σιωπηλα μεσα στο χωμα κοιτω,
οτι πυρωσε ηταν γραφτο,
απ τη θερμη μας να λυτρωθω,
τα φεγγαρια σου μοιαζουν θολα,
ποιος μαχαιρια θα φτιαξει να αφησει να ψαξει ζωες που περασαν αιθερες και χιλιες πνοες να ανταλλαξει,
φιλι.
Ολα γιναν και πηραν μορφη,
απο το τελος του κοσμου, γιορτη.
Και τα χρωματα ανάβουν τη γη,
που δε μπορεσε ανθη και βελοι να φτιαξει να δωσει πνοη στη ζωη.
Κυριακή 7 Δεκεμβρίου 2014
Πέμπτη 4 Δεκεμβρίου 2014
welcome, welcome, welcome, i welcomed you
"Το ονομα μου οπως ηδη σας ειναι γνωστο,
ειναι Αστραν.
Ειμαι ο αστραν μας.
δεν εχω ελευθερο χρονο πια γιατι εχω παρα πολλα χομπι.
Ειμαι 46 ετων, και χομπι μου ειναι μολις ξυπνησω και παρω το πρωινο μου,
να αυνανιζομαι στο καυτο μου ντους.
Συνηθως παιρνω τον καφε μου στις 12,
με τη φιλη μου, Μαιρη. ειναι συνηθως αυπνη γιατι δουλευει μονο νυχτα.
Ξερεις, τη νυχτα που μπορει να δουλεψει μια γυναικα, αν εχει υπαρξει αντρας!
Συνηθιζουμε να περπαταμε στο παρκο και να κουτσομπολευουμε αυτο που βλεπουμε.
Δεν ακουω πια μουσικη στον ελευθερο μου χρονο, γιατι δεν εχω πια.
Αν ειχα παλι δε θα ακουγα τραγουδια που εξυψουν την ατομικοτητα της υποκειμενικης πλευρας.
προτιμω να γραφω μουσικη και να την ακουω.
αλλα δεν εχω ελευθερο χρονο.
Προτιμω να αυνανιζομαι.
Με γεμιζει περισσοτερο.
Στα 46 μου!
η καρδια αδειαζει μα το εσωρουχο ειναι γεματο.
Καλημερα Μαιρη"
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)






















