Συνηθως, θεωρειτε πως ειναι πιο απλο. Καθε περπατημα. Δεν ειναι απλο. ειναι να σα γινεται σεισμος στο πατωμα. δεν μοιαζει για απλο, γιατι εχει μπροστα πολλους ανεμοστροβιλους, πολλους τυφωνες. Αν ηταν απλο, θα ημασταν ακομη αγνοι. Δεν θα εμοιαζε πολυπλοκο. Αν ηταν απλο, καθε φορα που σηκωνες το χερι σου, θα ηταν σα να δειχνεις προς τον ηλιο. Και αν ηταν απλο, θα βλεπαμε ολοι το ιδιο πραγμα. Χωρις πρίσματα. Καθαρα και απλα. ειναι σα να πυροβολα ο ουρανος τη γη με αστερια. Και καθε εκρηξη ενος αστεριου, πεθαινε και αλλη μια λαμψη. Δεν ειναι απλο γιατι στη ζωη παντα κοβεται η ανασα. Ουτως η αλλος κατι, καπου, καποτε, θα σε αγγιξει παιρνοντας απο σενα και τη τελευταια. Αν ηταν απλο δε θα με ενοιαζε, ισως και να μην ενοιαζε κανεναν και τιποτα. Απλο θα ηταν αν μπορουσε η επιθυμια παντα να ολοκληρωνεται, να παιρνει σαρκα και ζωη. Να μεταμορφωνεται. Αν ηταν απλο δεν θα χρειαζονταν οι λεξεις. Θα ηταν πολυπλοκο αν θα επρεπε να μιλαμε. Αν μιλαμε ποτε δεν γινεται απλο. Οσο απλα οι εικονες να τρεχουν στο χρονοδιαγραμμα. Αν ηταν απλο ο ερωτας θα φορτωνε ολα τα πρισματα. Ισως δια μαγειας, ολα να ειναι απλα.
βυθοσκοπισε
Κυριακή 30 Νοεμβρίου 2014
Τετάρτη 26 Νοεμβρίου 2014
Ποιος εχει τη δυναμη;
δεν ειχα τη δυναμη να κανω τιποτα,
μεχρι να καταλαβω τη δυναμη πως
δε μπορουσα να κατακτησω στον παλμο
μου. Μεσα.
Δεν ειχα τα ματια μαλλον, ημουν τυφλος.
Μαλιστα πολλες φορες φανταζομουν να
εχω ματια.
Δακρυζα απο τη χαρα μου,
και αναρωτιομουν απο που εσταζα,
αφου δεν ειχα το δικαιωμα να το κανω.
Την ικανοτητα.
Αλλα δεν με κρατουσε.
Ημουν παντα ελευθερος. Δεν ακουγα.
Δεν με αγγιζε η αρμονια
Και οσο πιο πολυ δεν ακουγα,
τοσο περισσοτερο αρχισα να βλεπω.
μεχρι να καταλαβω τη δυναμη πως
δε μπορουσα να κατακτησω στον παλμομου. Μεσα.
Δεν ειχα τα ματια μαλλον, ημουν τυφλος.
Μαλιστα πολλες φορες φανταζομουν να
εχω ματια.
Δακρυζα απο τη χαρα μου,
και αναρωτιομουν απο που εσταζα,
αφου δεν ειχα το δικαιωμα να το κανω.
Την ικανοτητα.
Αλλα δεν με κρατουσε.
Ημουν παντα ελευθερος. Δεν ακουγα.
Δεν με αγγιζε η αρμονια
Και οσο πιο πολυ δεν ακουγα,
τοσο περισσοτερο αρχισα να βλεπω.
Παρασκευή 21 Νοεμβρίου 2014
16 πεμπτη οκτωμβριου οκτωμβριου παρασκευη 17
"Δεν είναι πως δεν υπάρχει ο έρωτας.Ο έρωτας είναι απλομένος παντού. Το ζήτημα είναι πόσο έτοιμοι είμαστε ώστε να τον σηκώσουμε στη πλάτη μας. Μέσα μας, όλη την ώρα γίνεται. Ποτέ δεν είναι. Στιγμή προς στιγμή. Και ήταν ο έρωτας ο μόνος υπνοβάτης. Σε ένα κέντρο άπειρο. Ατσάλινες καρδιές κοφτές.Πάντα έβρισκα τον τρόπο να πιστέυω κάτι ιδιαίτερο για ότι απάνθρωπο με αγκάλιαζε..
αλλά ήμουν ελέυθερος στο ύψωμα. Σχεδόν που μπορόυσα να δω τη μουσική. Ο ήχος. Δε μπορόυσα πια να περπατήσω. για αυτό σήκωνα τα πόδια και περπατούσα στον αέρα. Σκότωνα κάθε εικόνα. Κάθε όμορφη παρουσία που με φιλούσε με φίδια. Μα ήμουν ελέυθερος στο ύψωμα. Ήμουν ήλιος στον αέρα."
Δευτέρα 17 Νοεμβρίου 2014
ευτυχως που οι λεξεις δε μιλανε
ευτυχως που ειναι αδειες. δεν μπορει να βρει ηρεμια η ψυχη.
ευτυχως που δεν ηξερα. γιατι δεν ηθελα να μαθω.
ευτυχως που δεν ενοιωσα ποτε μεχρι τωρα τιποτα αληθινο.
γιατι αν ενοιωθα οι λεξεις δε θα μιλουσαν.
ευτυχως που δε χρειαστηκε να πω ποτε σ'αγαπω.
ευτυχως.
ευτυχως γιατι οταν ενοιωσα την αγαπη, επρεπε να το πω σε αλλη γλωσσα.
ευτυχως που κανεις δε διαβαζει τις κρυμμενες λεξεις στο κεφαλι.
ευτυχως, γιατι ειναι μονοδρομος.
ευτυχως που η τυχη θελει να τυχει για να σαι τυχερος.
και αν εισαι τυχερος μπορει και να μη δυστυχησεις.
δυστυχως, ειναι γεματες.
δυστυχως που τα ξερω ολα, γιατι παντα ηθελα να μαθαινω.
δυστυχως που αργησα να νοιωσω,
γιατι αν ενοιωθα θα μου ηταν πιο ευκολο.
δυστυχως που χρειαστηκε να σου πω σ'αγαπω.
δυστυχως.
δυστυχως γιατι δεν μπορω να στο λεω ολη την ωρα.
δυστυχως ολοι βλεπουν τι εχουν οι αλλοι μεσα στο δικο σου κεφαλι.
δυστυχως, γιατι ειναι αμφιδρομο.
δυστυχως η τυχη θελει να τυχει για να σαι τυχερος.
και αν εισαι τυχερος μπορει να μη δυστυχησεις.
ευτυχως που δεν ηξερα. γιατι δεν ηθελα να μαθω.
ευτυχως που δεν ενοιωσα ποτε μεχρι τωρα τιποτα αληθινο.
γιατι αν ενοιωθα οι λεξεις δε θα μιλουσαν.
ευτυχως που δε χρειαστηκε να πω ποτε σ'αγαπω.
ευτυχως.
ευτυχως γιατι οταν ενοιωσα την αγαπη, επρεπε να το πω σε αλλη γλωσσα.
ευτυχως που κανεις δε διαβαζει τις κρυμμενες λεξεις στο κεφαλι.
ευτυχως, γιατι ειναι μονοδρομος.
ευτυχως που η τυχη θελει να τυχει για να σαι τυχερος.
και αν εισαι τυχερος μπορει και να μη δυστυχησεις.
δυστυχως, ειναι γεματες.
δυστυχως που τα ξερω ολα, γιατι παντα ηθελα να μαθαινω.
δυστυχως που αργησα να νοιωσω,
γιατι αν ενοιωθα θα μου ηταν πιο ευκολο.
δυστυχως που χρειαστηκε να σου πω σ'αγαπω.
δυστυχως.
δυστυχως γιατι δεν μπορω να στο λεω ολη την ωρα.
δυστυχως ολοι βλεπουν τι εχουν οι αλλοι μεσα στο δικο σου κεφαλι.
δυστυχως, γιατι ειναι αμφιδρομο.
δυστυχως η τυχη θελει να τυχει για να σαι τυχερος.
και αν εισαι τυχερος μπορει να μη δυστυχησεις.
Πέμπτη 13 Νοεμβρίου 2014
Σάββατο 8 Νοεμβρίου 2014
Μια γρηγορη μικρη ιστορια ενος ηρωα χωρις μπερτα
Φτιαγμενος απο εκατο σκοτεινους πυργους, κενος συναισθηματικα.
Ενα λαθος προιον απο αρνητικα αποτελεσμα του προγραμματος
χωρις χρωματα στο κορμι του.
μονο μαυρο!
εψαχνε να βρει τον εχθρο του και ετσι σκοτωνε καθε τι στο περασμα του με ενα μονο χτυπημα.
Σε εναν κοσμο που μπερδευεται με ολους τους κοσμους σε μια δινη απο πολυχρωμες γραμμες.
Νικησε καθε πρωταθλητη.
Μα το κενο μεγαλωνε και η αισθηση οτι η ψυχη του μεγαλωνε τον σκοτωνε,
δεν ειχε δικαιωμα να εχει ψυχη,
αλλα το ποθουσε με ολη του την αγαπη.
Περπατωντας στα απεραντα λιβαδια,
σε πεδια μαχης με ακατανικητα θηρια,
αισθηματα πολεμου.
Ξαφνικα ειδε φως στη μαυρη γη.
Καπου στα αγκαθια της ζωης
μεγαλωνε ενα μικρο αστραφτερο λουλουδι,
καταδικασμενο να αφησει την τελευταια πνοη του γυρισμενο στο χωμα,
απο τα πατηματα των πολεμιστων.
Ο ηρωας εριξε κατω τα οπλα του,
και πεταξε με ολη του την ορμη για να αγκαλιασει το λουλουδι.
Ο χρονος σκεπασε τη μαγικη στιγμη και ο χρυσος πλεον ηρωας
εσταξε δακρυα απο τα ματια.
Ερωτευτηκε το λουλουδι.
Ελευθερος και αδιαφορος πια για την ροη της ζωης του, δεχτηκε ολα τα χτυπηματα των πρωταθλητων.
Αλλα δεν τον ενοιαζε.
Ηταν ελευθερος στο υψωμα.
Ο χειροτερος πρωταθλητης σηκωσε το σπαθι του και στιγμιαια η καρδια του ηρωα εγινε κομματια.
και πηρε μαζι του ολους τους πρωταθλητες.
Ο ηρωας σταματισε να αναπνεει.
ολα πια ηταν νεκρα.
Μα το λουλουδι, κουβαλουσε πια το ονομα του ηρωα στα φυλλα του.
Το λιβαδι βλαστησε και το αστραφτερο λουλουδι εγινε βασιλειας.
Η μπερτα του ηρωα σκεπασε ολη τη γη και ετσι τα χρωματα δεν ανακατευτηκαν ποτε πια.
Ο ηρωας ερωτευτηκε το λουλουδι
και το λουλουδι εγινε ηρωας.
Παρασκευή 7 Νοεμβρίου 2014
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)