αν ειχα κατι καλο σαν οργανισμος; σαν εγκεφαλος; ως ανθρωπος; ως; τελος παντων.. αυτο ηταν και ειναι η περιεργη μου μνημη που επιλεκτικα σε εκφανσεις γινεται δυνατη, αλλα οχι κατ επιλογη. παλι ενιγουει. μεγαλωνοντας εγω, δεν μεγαλωνε μονο το σωμα μου στο περασμα του χρονου.αλλα και το συναισθηματικο φορτιο που κουβαλαω μαζι μου: αισθηματα, αγαπες, μισοι, φιλιες, γευσεις, αρωματα, ηχοι, ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ.η μνημη! οπως λεει και η κικη που πολυ συμπαθω τα γραπτα της. οστωσο μου συμβαινει κατι συγκλονιστικο! συνειδητοποιω πραγματα για το λαιφσπαν και τα συναφη, που μετα τις συνειδητοποιησεις που κανω, ειμαι συνειδητοποιημενος, αλλα δε θυμαμαι με τι !!!!!!!