Και περνώντας, τα σχήματα αλλάζουν και το ασπρό σπάει σε χίλια κομμάτια ενώ την ίδια στιγμή ενώνεται από κάθε άκρη της γης. Φτερωτά πλάσματα γίνονται φάλαινες με πόδια και οι Τιτάνες, δεν είναι πάντοτε Τιτάνες. Αν θες, μπορείς να τους δεις σα μικρά παιδιά που σκίζουν τα γόνατα τους στα κόκκινα χώματα, μόνο και μόνο από τη μανία τους να παίξουν.
Μυστιριώδη φυτά που σε οδηγούν στον πιο ψηλό μας δρόμο. Με ένα γρήγορο τίναγμα από το έδαφος, τόσο ατέλειωτο όσο και αστραπιαίο και το χρώμα των ματιών μας θα γίνει ένα με το άσπρο. Έκει που ο αέρας δε καίει και η απαλότητα της ατμόσφαιρας δροζίσει την ένωση πάλι με το έδαφος, όταν το άσπρο παίρνει χρώματα που διχάζουν. Ένα ταξίδι που αρχίζει και τελειώνει με τον ίδιο τρόπο. Από άσπρο σε άσπρο και τα χρώματα που μας διχαζουν
Μυστιριώδη φυτά που σε οδηγούν στον πιο ψηλό μας δρόμο. Με ένα γρήγορο τίναγμα από το έδαφος, τόσο ατέλειωτο όσο και αστραπιαίο και το χρώμα των ματιών μας θα γίνει ένα με το άσπρο. Έκει που ο αέρας δε καίει και η απαλότητα της ατμόσφαιρας δροζίσει την ένωση πάλι με το έδαφος, όταν το άσπρο παίρνει χρώματα που διχάζουν. Ένα ταξίδι που αρχίζει και τελειώνει με τον ίδιο τρόπο. Από άσπρο σε άσπρο και τα χρώματα που μας διχαζουν
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Εγω!εσυ;