Μικρές πολύ σημαντικές ανάσες,
Αστρικες μεμβράνες σε ατελείωτο ταξίδι,
Μα από το πόλεμο δε πέσανε οι μάσκες,
Κάνουν τα χρώματα στο διάστημα παιχνίδι.
Κι Όσο οι επίγειες φωνές που θα ουρλιάζουν,
τον απροστατευτο τον πιο γλυκό μας πόνο,
Τα ήρεμα ηφαίστεια πάγους από φωτιά θα βγάζουν,
Στα βήματα τα παλλινδρομικα στον τρόμο.
Αστρικες μεμβράνες σε ατελείωτο ταξίδι,
Μα από το πόλεμο δε πέσανε οι μάσκες,
Κάνουν τα χρώματα στο διάστημα παιχνίδι.
Κι Όσο οι επίγειες φωνές που θα ουρλιάζουν,
τον απροστατευτο τον πιο γλυκό μας πόνο,
Τα ήρεμα ηφαίστεια πάγους από φωτιά θα βγάζουν,
Στα βήματα τα παλλινδρομικα στον τρόμο.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Εγω!εσυ;