νοιωθω τα ματια μου να κλεινουν και δεν καταλαβαινω αν ειναι απο την σωματικη εξαντληση. δεν καταλαβαινω απο που ερχεται. νοιωθω σα να ζει μια ανουσια προσπαθεια. προσπαθεια. αιντε με το χερι σου να δειξεις εκει εξω τα ιδανικα σου. ποιος τα βλεπει; ποιος; ποιος δε βλεπει μονο τα ιδανικα του; εγω φανταζομαι τα δικα σου ιδανικα, τα κανω εικονες μεσα μου, και ειναι ομορφο, γιατι ετσι δε νοιωθεις την μοναχικοτητα. αλλα ποιος σε καταλαβαινει αμα μιλησεις για τα δικα σου ιδανικα. αμα μιλησεις για τα ιδανικα σου λιγοι τα ακουνε και τα εικονοποιουν. και ειν΄ωραιοι αυτοι που εχουν τετοια κεφαλια! ο φοβος του να αγαπησεις τον ανθρωπο πηγαζει απο την αδυναμια του ανθρωπου να αγαπησει να αγαπαει, να αγαπησει την αγαπη
βυθοσκοπισε
Σάββατο 11 Ιανουαρίου 2014
Παρασκευή 10 Ιανουαρίου 2014
εγω τριπ
ειναι ωραια τα κεφαλια των ανθρωπων. ολοι εχουν θησαυρο απο μεσα στο βαθος. και καποιοι κανουν καπως εικονα τα φωτεισμενα τους σκοταδια και αυτη τη σκεψη την οφειλω σε εσενα Ν.Α.
Κυριακή 5 Ιανουαρίου 2014
σε εσενα που θα μπορουσες να εισαι εσυ!
και μολυβι επιασα
και στυλο πανω σε χαρτια..εφτιαξα
και ζωγραφισα, και εγραψα.
Μιλησα, ακουσα απο μεσα μου τη φωνη σου και ηταν αυτη
εσυ που αρχισες να υποψιαζεσαι οτι εχω δικιο για τα παραμυθια μου
εσυ που θα μπορουσες να εισαι τα παντα.
εσυ που πας και ερχομαι και ολο αναποδα
εσυ που δεν μιλας
που φανταζεσαι και δεν μου το δειχνεις.
εσυ που εισαι αυτη που εισαι και εγω δε σε ξερω
εσυ που σου ειπα πως αν δε υπηρχε το σιγμα δεν θα μπορουσα να λεω εσυ
δεν θα μπορουσα να μιλαω καν για εμαΣ
εσυ που μου ειπες οτι δεν ειναι η σωστη ωρα
τι ακριβως εννοουσες;
οτι καποια αλλη ωρα θα μπορουσες και εσυ να με ακους χωρις να μιλαω;
και τι ειναι η ωρα;
εσυ που δεν λαμβανεις υποψιν σου πραγματα
που λαμβανω εγω οταν με κοιτας με το βλεμμα που ειναι σαν πυρκαγια.
μπορει να μην φταις καν
εσυ.
μπορει εγω να εχω τοσο ιδανικο τον κοσμο στο μυαλο μου
και τιποτα στη γη, δεν μπορει να με κρατησει.
εσυ που οταν σου λεω οτι θα πεθανω, μαλλον θα σου φαινομαι για τρελος
ενω δεν ακους οτι ψαχνοντας στον θανατο μπορει να κερδισω τη ζωη.
δεν σου ζηταω να με καταλαβεις η να φανταστεις οπως εγω.
σου ζηταω απλα να βουτηξεις, και ξερεις πολυ καλα πως ειναι να βουτας,
βαθια μεσα στον εαυτο σου και να ελεγξεις τη καρδια σου.
οταν το κανεις τιποτα δεν θα μπορει να σε κρατησει στη γη,
και ισως τα ιδανικα σου να μην ταυτιζονται με οτι εχεις δει.
τοτε θα περασω σαν βελος απο το μυαλο σου
...και ας μη γραψω ποτε το 14 για σενα!
...
και στυλο πανω σε χαρτια..εφτιαξα
και ζωγραφισα, και εγραψα.
Μιλησα, ακουσα απο μεσα μου τη φωνη σου και ηταν αυτη
εσυ που αρχισες να υποψιαζεσαι οτι εχω δικιο για τα παραμυθια μου
εσυ που θα μπορουσες να εισαι τα παντα.
εσυ που πας και ερχομαι και ολο αναποδα
εσυ που δεν μιλας
που φανταζεσαι και δεν μου το δειχνεις.
εσυ που εισαι αυτη που εισαι και εγω δε σε ξερω
εσυ που σου ειπα πως αν δε υπηρχε το σιγμα δεν θα μπορουσα να λεω εσυ
δεν θα μπορουσα να μιλαω καν για εμαΣ
εσυ που μου ειπες οτι δεν ειναι η σωστη ωρα
τι ακριβως εννοουσες;
οτι καποια αλλη ωρα θα μπορουσες και εσυ να με ακους χωρις να μιλαω;
και τι ειναι η ωρα;
εσυ που δεν λαμβανεις υποψιν σου πραγματα
που λαμβανω εγω οταν με κοιτας με το βλεμμα που ειναι σαν πυρκαγια.
μπορει να μην φταις καν
εσυ.
μπορει εγω να εχω τοσο ιδανικο τον κοσμο στο μυαλο μου
και τιποτα στη γη, δεν μπορει να με κρατησει.
εσυ που οταν σου λεω οτι θα πεθανω, μαλλον θα σου φαινομαι για τρελος
ενω δεν ακους οτι ψαχνοντας στον θανατο μπορει να κερδισω τη ζωη.
δεν σου ζηταω να με καταλαβεις η να φανταστεις οπως εγω.
σου ζηταω απλα να βουτηξεις, και ξερεις πολυ καλα πως ειναι να βουτας,
βαθια μεσα στον εαυτο σου και να ελεγξεις τη καρδια σου.
οταν το κανεις τιποτα δεν θα μπορει να σε κρατησει στη γη,
και ισως τα ιδανικα σου να μην ταυτιζονται με οτι εχεις δει.
τοτε θα περασω σαν βελος απο το μυαλο σου
...και ας μη γραψω ποτε το 14 για σενα!
...
Τετάρτη 1 Ιανουαρίου 2014
Δευτέρα 30 Δεκεμβρίου 2013
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)